Prikbord voor reacties op exposities en algemeen  Nieuw bericht voor het prikbord
Van: karlcarrey27@gmail.com - 1111ab - 18/6/2018   Reageer op dit bericht
Met spoed geld nodig? Wij helpen u verder!
Met spoed geld nodig? Wij helpen u verder!
Bent u door de huidige situatie in de problemen geraakt of dreigt u in de problemen te raken?
Via deze weg geven wij u de mogelijkheid om een nieuwe weg in te slaan.
Als vermogend persoon voel ik me verplicht mensen die het moeilijk hebben bij te staan en ze een kans te geven. Iedereen verdiend een nieuwe kans en aangezien de overheid het laat afweten, zal het van anderen moeten komen.
Geen enkel bedrag is te gek voor ons en de looptijd bepalen we in onderling overleg.
Geen verrassingen, geen extra kosten, maar gewoon de afgesproken bedragen en verder niks.
Wacht niet langer en reageer op dit bericht. Geef aan welk bedrag u wilt lenen en wij nemen contact met u op om alle mogelijkheden door te nemen. contact met ons op karlcarrey27@gmail.com

Met spoed geld nodig? Wij helpen u verder!
Karl Carey
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 15/6/2018   Reageer op dit bericht
Koning Willem-Alexander onthult monument voor oorlogsheld Jan Zwartendijk
Koning Willem-Alexander onthult monument in Litouwen ter nagedachtenis aan Nederlandse oorlogsheld Jan Zwartendijk

Koning Willem-Alexander onthulde op vrijdag 15 juni tijdens het staatsbezoek aan Litouwen samen met president Dalia Grybauskaitė een monument voor de Nederlandse oorlogsheld Jan Zwartendijk. De directeur van Philips redde als plaatsvervangend consul de levens van duizenden mensen tijdens de Tweede Wereldoorlog.



In 1939, toen Duitsland en de Sovjet-Unie Polen binnenvielen aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, vluchtten duizenden Joden over de grens naar de relatieve veiligheid van neutraal Litouwen. Een jaar later, toen Litouwen geannexeerd werd door de Sovjetunie, vluchtten duizenden van hen opnieuw. Dat werd mogelijk met een doorvoervisa afgegeven door de Japanse consul in Kaunas, de toenmalige hoofdstad van Litouwen.

Minder bekend is dat om een transitvisum te verkrijgen eerst een bestemmingsvisum nodig was en dat de overgrote meerderheid daarvan werd verstrekt door Jan Zwartendijk. De directeur van het Philips verkoopkantoor in Kaunas had ingestemd om voor Nederland op te treden als plaatsvervangend consul, na het abrupte vertrek van de vorige consul.





‘Mister Radio Philips’

Zwartendijk nam een groot persoonlijk risico omdat de visa die hij verstrekte Curaçao als bestemming hadden. Toegang tot Curaçao was afhankelijk van de toestemming door de gouverneur van het eiland, deze werd in de praktijk zelden verleend.

Desalniettemin waren de visa overtuigend genoeg om de houders ervan toe te laten om het land uit te reizen, wat het leven van meer dan 3.000 mensen redde. De meesten die gedurende drie weken in de wachtrij stonden bij de kantoordeur van Zwartendijk, kende hem alleen als ‘Mister Radio Philips'.



18 september: speciale tentoonstelling Philips Museum

Het monument voor Jan Zwartendijk, onthuld in aanwezigheid van zijn kinderen en overlevende Marcel Weyland, is ontworpen door de Nederlandse kunstenaar Giny Vos. Het werd gefinancierd door de regeringen van Litouwen en Nederland, Koninklijke Philips N.V., de gemeente Kaunas, de Joodse gemeenschap van Litouwen en de Kazickas Family Foundation.

Het heldhaftige optreden van Zwartendijk is ook het onderwerp van een speciale tentoonstelling in het Philips Museum. De tentoonstelling opent op 18 september en valt samen met de jaarlijkse viering van de bevrijding van Eindhoven in 1944. De tentoonstelling is tot en met 18 januari te bezoeken.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 11/6/2018   Reageer op dit bericht
Bezoekersrecord voor Giorgio Morandi | Bologna in Museum Belvédère
De tentoonstelling ‘Giorgio Morandi | Bologna’ in Museum Belvédère heeft 27.000 bezoekers getrokken. Dat is een nieuw record. Het vorige behoorde toe aan de monografische tentoonstelling over Gerrit Benner uit 2015. Daar kwamen 24.000 kunstliefhebbers op af.

In ‘Giorgio Morandi | Bologna’ werden veel stillevens van de Italiaanse grootmeester getoond, maar er was ook aandacht voor de plaatselijke architectuur. Formele aspecten uit de bouwkunst van Bologna zijn namelijk terug te vinden in het oeuvre van de schilder, wat zorgde voor een verrassende en vernieuwende kennismaking met zijn werk. De expositie kwam tot stand in nauwe samenwerking met Museo Morandi in Bologna.

De catalogus van de Morandi-tentoonstelling verscheen in een tweede druk en Museum Belvédère was de afgelopen periode een uur eerder open. Het museum is blij met alle aandacht. Directeur-conservator Han Steenbruggen: ‘Een publiekstrekker is geweldig. We hebben dat nodig. Maar wat ik ook belangrijk vind, is de weerklank die de tentoonstelling gevonden heeft, hoe het werk de mensen beroerde en ook dat begrepen wordt waarom Morandi juist in Museum Belvédère hoorde – de plek van zuivere schilderkunst en stille dingen.’
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 7/6/2018   Reageer op dit bericht
Museum De Lakenhal vernieuwt met kunstopdrachten
Museum De Lakenhal vraagt kunstenaars en ontwerpers om een reeks bijzondere opdrachten te realiseren, als bijdrage aan de museale vernieuwing. Zo worden innovatieve wandbespanningen, eigentijdse glas-in-loodramen en gloednieuwe wandbespanningen aan het gebouw toegevoegd. De resultaten zijn vanaf de feestelijke heropening in het voorjaar van 2019 in het museum te zien.

Heden en verleden
Museum De Lakenhal wil heden en verleden verbinden en voegt daarom graag eigentijdse perspectieven toe aan de historische collectiepresentatie. Aan de Amerikaanse kunstenaar Mark Dion, de Belgische fotograaf Karin Borghouts, de in Nederlandse woonachtige Sophie Ernst, Thomas Raat en Aleksandra Gaca én de uit Leiden afkomstige Iemke van Dijk en Ankie Stoutjesdijk is gevraagd om nieuwe werken te maken, geïnspireerd op de collectie en geschiedenis van het museum. Zo vindt een eigentijdse integratie van architectuur, vormgeving en beeldende kunst plaats. Dit past in een historische lijn, waarin van oudsher bijzondere voorwerpen als aard- en nagelvaste collectie aan het museumgebouw werden toegevoegd.

Mark Dion: hedendaags rariteitenkabinet
Mark Dion (1961, woont/werkt in New York) maakte een voorstel voor een eigentijds rariteitenkabinet dat permanent wordt opgenomen in de Universiteitskamer. Die kamer wordt gewijd aan de oprichting van Universiteit Leiden in 1575 en betekenis daarvan voor de ontwikkeling van de stad. Dion kiest allerlei bijzondere voorwerpen uit natuurhistorische en wetenschappelijke collecties van zowel Museum De Lakenhal als uit andere verzamelingen, en wil deze presenteren als driedimensionale prints in een glow-in-the-dark-rariteitenkabinet.

Sophie Ernst: filminstallatie Toverkamer
Museum De Lakenhal bezit een unieke collectie achttiende-eeuwse toverlantaarns en toverlantaarnplaten. Hoogtepunten uit die collectie worden straks getoond worden in de zogenaamde Toverkamer. Voor deze ruimte ontwerpt beeldend kunstenaar Sophie Ernst (1972, woont/werkt in Berlijn) een hedendaagse filminstallatie. Ernst promoveerde in 2016 aan de Universiteit Leiden op het onderwerp De magie van projectie. Haar nieuwe installatie wekt de magische ervaring van de historische projectietechnieken voor de ogen van het publiek tot leven.

Thomas Raat: hedendaagse kunst
De uit Leiden afkomstige kunstenaar Thomas Raat (1979, woont/werkt in Amsterdam) ontwerpt een kunsttoepassing voor de verdieping van de Papevleugel, parallel aan de collectiepresentatie ‘Zoektocht naar moderniteit, 1875-1940’. Raat verbleef het afgelopen jaar enkele maanden als artist in residence in het bekende Van Doesburghuis in Meudon (Parijs). Daar ontwikkelde hij een plan voor een monumentale wandtoepassing in Museum De Lakenhal, die zich inhoudelijk verbindt met de geboorte en ontwikkeling van het modernisme. Door herkenbare elementen uit ons dagelijks leven te verbinden met de schilderkunst, onderzoekt hij hoe de historische avant-garde doorwerkt in de beeldcultuur en de leefwereld van nu. Zijn werk plaatst oorspronkelijkheid, handwerk en authenticiteit naast massaproductie, kopie en pastiche.

Iemke van Dijk: hedendaagse glas-in-loodramen
Beeldend kunstenaar Iemke van Dijk (1969, woont/werkt in Leiden) ontwerpt splinternieuwe glas-in-loodramen voor de ruimte waarin de zeventiende-eeuwse katholieke schuilkapel is opgesteld, die in 1926 vanuit de Hooigracht naar het museum werd overgebracht. Tijdens de huidige restauratie van het museum werden in deze ruimte drie verloren gewaande ramen teruggevonden. Bij het ontwerpen laat Van Dijk zich inspireren door de geschiedenis en de aard van deze ruimte. Ze maakt een abstract ontwerp van grote eenvoud en sobere schoonheid, rekening houdend met de inval en verstrooiing van natuurlijk daglicht.

Aleksandra Gaca: wandbespanning Auditorium
Textielontwerper Aleksandra Gaca (1969, woont/werkt in Delft) is gespecialiseerd in het ontwerpen van innovatieve stoffen voor specifieke toepassingen. Voor Museum De Lakenhal ontwerpt zij een wandbespanning voor het nieuwe auditorium, die behalve esthetische waarde ook een geluiddempend effect heeft. Gaca liet zich daarbij inspireren door het werk van Theo van Doesburg (1884-1931), die in 1917 in Leiden de beroemde De Stijl-beweging oprichtte. Diens schilderij Contra-compositie in dissonanten XVI uit 1925 is op subtiele wijze verwerkt in een geraffineerde en oogstrelende nieuwe wandbespanning.

Ankie Stoutjesdijk: wandtapijt Achterplaets
Om het publiek straks in één beeld een overzicht te kunnen bieden van de historische ontwikkeling van de stad Leiden, is aan de Leidse ontwerper Ankie Stoutjesdijk (1973) de opdracht gegeven om een wandtapijt te ontwerpen. Dit monumentale tapijt (4 x 4,5 meter) krijgt straks een centrale plek op de nieuwe Achterplaets, waar het tevens een akoestische functie vervult. Stoutjesdijk ontwikkelt het tapijt in samenwerking met het TextielLab (Textielmuseum Tilburg). Haar ontwerp is geïnspireerd op historische kaarten in combinatie met eigentijdse infographics. De techniek van een geweven tapijt sluit prachtig aan bij de oorsprong van het museumgebouw als keurhal van geweven, wollen stoffen- het Leids Laken.

Karin Borghouts: fotografie
De Belgische fotografe Karin Borghouts (1959, woont/werkt in Kalmthout, België) legt in opdracht van Museum De Lakenhal de transformatie van het gebouw tijdens de restauratie en uitbreiding vast in een reeks van circa twintig foto’s. Borghouts is opgeleid als kunstenaar en gespecialiseerd in het fotograferen van architectonische binnen- en buitenruimten. Haar monumentale foto’s brengen plaatsen en ruimten in beeld alsof het stillevens zijn, zonder menselijke figuren. De fotoreeks die zij maakt van de restauratie en uitbreiding van Museum De Lakenhal wordt opgenomen in de collectie. Bij de feestelijke heropening worden deze gepresenteerd in de nieuwe tentoonstellingszaal.
Redactie
Van: info@contour.gallery - 3014TX - 24/5/2018   Reageer op dit bericht
Je tuiniert niet in de nacht.
Uitnodiging opening Contour Gallery - expositie Jan Pypers, 23 juni

Muriel Mager opent na bijna tien jaar in het Haagsche, haar eigen foto- en sculptuurgalerie in Rotterdam. De eerste solo-expositie in Contour Gallery komt van de Belg Jan Pypers, die met extreme precisie vier jaar lang maquettes bouwde en fotografeerde.

Muriel is mede-oprichter van Sophie Maree Gallery in Den Haag.
Vorig jaar besloot zij haar vleugels uit te slaan en haar eigen galerie op te zetten. Daarvoor keert ze terug naar de stad waar ze woont, Rotterdam. Contour Gallery opent op 23 juni haar fysieke – eerder gaf Muriel al een pop-up met Justine Tjallink – deuren aan de Josephstraat. De Belg Jan Pypers (1983) bijt het spits af in de nieuwe galerie, met zijn eerste solo-expositie in Nederland.

Over dat wat niet hoort
Jan is gefascineerd door de nacht, en dat wat niet hoort. Zoals tuinieren in de nacht. In zijn serie Night Gardens borduurt hij voort op herinneringen en ervaringen, die hij een eigen leven laat leiden. Met haast Spartaanse discipline bouwt hij de vervorming na in een minuscule maquette. “Ik begin vaak met een bestaande herinnering, veelal uit mijn jeugd, en geef de realiteit vervolgens een twist. Want ons geheugen doet hetzelfde. We kleuren onze herinneringen in.”

Controle over de vervreemding
Met zijn maquettes controleert Jan het bizarre eigen leven dat gedachten kunnen leiden. Een concessieloze controle. Wanneer het beeld niet matcht met zijn voorstelling, gebruikt hij het niet. Uiteindelijk nam hij de helft van zijn beelden op in de collectie.

Zijn filmisch aandoende werk is nu nog onder de radar, maar wordt inmiddels ook opgepikt door online mediakanalen als Vice-ID en Der Spiegel. In maart 2018 werd hij gepubliceerd als te ontdekken talent bij Foto Knokke-Heist, Unknown Masterpieces.

Muriel kiest voor mid-career en opkomende namen, werk waarin ze gelooft. Na Jan Pypers staan ondere andere: Rotterdams fotograaf Ruben Dario Kleimeer, is er een overzichtstentoonstelling van 15 jaar sculpturist Sebastiaan Straatsma en fotograaf Lars van den Brink op de agenda.

Contouren schetsen
Het programma van de galerie zal zich richten zich op internationale kunstbeurzen en solo-exposities van fotografen en sculpturisten in de galerie. Zodat de artiest de mogelijkheid krijgt zich te presenteren in al zijn facetten, en de bezoeker extensief kennis kan maken met de maker. De galerie schetst de contour. De artiest krijgt de ruimte, en de bezoeker de invulling.

De opening van de expositie en Jan Pypers is op 23 juni 2018, 15 uur aan de Josephstraat 164.
Muriel Mager
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 24/5/2018   Reageer op dit bericht
Middelheimmuseum verwerft topwerk van Bruce Nauman
Woensdag 23 mei 2018 — Dankzij een bijzonder goede samenwerking tussen de stad Antwerpen en private partners krijgt het Middelheimmuseum de uitzonderlijke kans om zijn collectie uit te breiden met een belangrijk kunstwerk. Het gaat om Diamond Shaped Room with Yellow Light van de Amerikaanse kunstenaar Bruce Nauman. Het werk wordt aan het publiek voorgesteld als sleutelwerk in de tentoonstelling Experience Traps, die opent op 1 juni als onderdeel van het culturele stadsfestival Antwerpen Barok 2018. Rubens inspireert.

“Bruce Nauman is een kunstenaar die alom bekendstaat als een van de peetvaders van de westerse hedendaagse kunst. Zijn invloed op de kunstenaars van de volgende generaties wereldwijd, kan nauwelijks overschat worden. Dankzij het volgehouden geduld, de intensieve samenwerking met privé partners en de vastberadenheid van alle betrokkenen, zijn we ontzettend fier dat we vandaag kunnen zeggen dat dit werk - een pièce unique van een hedendaagse klassieker - deel uitmaakt van de collectie. Op deze manier blijft de collectie relevant voor de bezoeker vandaag en voor de komende generaties.” (Caroline Bastiaens, schepen voor cultuur)

Amerikaans kunstenaar, pionier en voorbode
Bruce Nauman (°1941, US) pioniert sinds de jaren ’60 op het gebied van elektronische media, installaties, videokunst, sculptuur en neonwerken. Centraal in het werk van Nauman staat het 'mens-zijn', dat hij op een rigoureuze en systematische manier onderzoekt. Dat doet hij met bijzondere aandacht voor de relatie van het menselijk lichaam tot zijn omgeving en de organisatie en controle van (sociaal) gedrag.

Diamond Shaped Room with Yellow Light, 1986-1990/2018
Het werk werd in de jaren ’80 gemaakt voor een tentoonstelling in de publieke ruimte. In 1990 verdween het daar en sindsdien is het werk niet meer tentoongesteld. Voor de Middelheimcollectie installeert de kunstenaar het werk opnieuw, en ditmaal voorgoed.

“Het felgele licht kan je even verblinden als je binnenkomt. Kleur en vorm werken verwarrend. Je wil niet heel lang in deze ruimte blijven.” (Bruce Nauman)

Nauman omschrijft de ruimte als ongastvrij. Maar hij plaatst het werk op zo’n opvallende locatie dat je toch wordt aangespoord om het werk te betreden. Ook binnen wacht een tegenstrijdige situatie: de moeite die je moest doen om het werk te betreden, wordt ‘beloond’ met een desoriënterende ervaring. Aan de andere kant deed iemand misschien hetzelfde. Toch lijkt echt contact onmogelijk. De omgeving is strak gecontroleerd door de kunstenaar. Hij vraagt onze medewerking, maar staat vervolgens heel weinig inbreng van de bezoeker toe. Het werk lijkt een val, een Experience Trap. Zo confronteert hij ons met onze hoop en verwachtingen, en met de invloed die we denken te (moeten of mogen) hebben.

Nauman en de Middelheimcollectie: proefondervindelijk
Het werk van Nauman is in alle belangrijke hedendaagse kunstmusea vertegenwoordigd, maar zijn openluchtwerk is, vooral binnen Europese publieke collecties, uiterst zeldzaam.

De relatie van het menselijk lichaam tot zijn omgeving en de sturing van (sociaal) gedrag zijn thema’s die in veel van zijn werken aan de orde zijn, en Diamond Shaped Room with Yellow Light is rechtstreeks gerelateerd aan andere belangrijke werken uit het oeuvre (corridor pieces enz.). Maar slechts zelden kan de toeschouwer het werk zelf betreden, en wordt zij/hij zo intens proefondervindelijk ondergedompeld in de intenties en fascinaties van de kunstenaar als hier het geval is.

De aanwinst laat het museum toe zich scherper te positioneren: andere musea kochten kleine sculpturen, videowerk en werk op papier, maar geen grootschalige buitensculpturen. Hierin zit de complementariteit van het Middelheimmuseum met de grote Europese collecties.

Het werk vertegenwoordigt de roots van andere belangrijke werken in de museumcollectie (Pedro Cabrita Reis, Per Kirkeby, Atelier van Lieshout, Andrea Zittel, …): de ‘tussenstap’ tussen sculptuur en architectuur, en werken waarin een grotere interactie met het publiek wordt opgezocht. Het is de voorbode van de vandaag alomtegenwoordige participatieve kunstpraktijken. Naumans werk wil de toeschouwer betrekken, maar geen vrijblijvende situatie presenteren.

Naumans werk vandaag
Ook vandaag blijft Nauman een van de invloedrijkste Amerikaanse kunstenaars. Hoewel hij als ‘white male artist’ soms opgevoerd wordt als voorbeeld van een eenzijdig verzamelbeleid in kunstmusea, blijft het werk bijzonder relevant. Zijn provocatieve aanpak is ook vandaag een ‘eye-opener’. Naumans wrange humor en fascinatie voor obsessief gedrag en frustratie vangen onze tijdsgeest van sociale media-excessen, ervaringseconomie, positionering en framing uitstekend. Ze fungeren als een aanklacht tegen naïviteit, dwingen tot introspectie. Nauman is niet geïnteresseerd in troost bieden, integendeel.

Zijn werk werd bekroond met talloze prijzen en eerbetuigingen, waaronder een eredoctoraat van het San Francisco Art Institute in 1989, de Max Beckmann Prize in 1990, de Wolf Prize in Arts-Sculpture in 1993, de Wexner Prize in 1994, en de Gouden Leeuw voor Best Artist op de Biënnale van Venetië in 2009.

In 2018 organiseren MOMA NY en de Schaulager in Basel grote solotentoonstellingen met zijn werk. In 2020 maakt ook Tate Modern een grote overzichtstentoonstelling.

De samenwerking
De uitzonderlijke mogelijkheid om het werk een permanente plaats te geven in de museumcollectie, volgde uit het aanbod van de stad Antwerpen, de Middelheim Promotors vzw en drie projectpartners (Ackermans & van Haaren NV, Mathieu Gijbels NV, die instond voor de bouw van het werk, en L.I.F.E. NV) om de handen in elkaar te slaan.

Sinds 50 jaar werkt de stad Antwerpen nauw samen met de Middelheim Promotors, de vriendenvereniging van het museum. Deze bestaat uit een ruim aantal leden en een groep structurele sponsors. Beide partners hebben tot doel om de collectie van het Middelheimmuseum te laten groeien en de veelzijdigheid van de beeldhouwkunst, zoals die zich op het internationale speelveld ontplooit, uit te dragen en te verzamelen voor de komende generaties. Het gaat meestal om nieuwe werken die speciaal voor het museum gecreëerd worden. Héél uitzonderlijk worden bestaande werken verworven, als ze het collectieprofiel van het museum op een uitzonderlijke manier versterken.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 23/5/2018   Reageer op dit bericht
Kröller-Müller koopt Tête de Persée van Odilon Redon
Een raadselachtige en originele voorstelling

Onlangs kon het Kröller-Müller Museum Tête de Persée (Hoofd van Perseus), circa 1875, olieverf op doek (54,7 x 45,7 cm) van Odilon Redon (Bordeaux 1840-Parijs 1916) aankopen. De aankoop kwam tot stand dankzij de steun van de deelnemers van de BankGiro Loterij. Tête de Persée werd bij Eric Gillis Fine Art in Brussel aangekocht voor een bedrag van € 540.000. Het schilderij is vanaf 2 juni te zien in de tentoonstelling Odilon Redon. La littérature et la musique.

Zeer vroeg werk in kleur
Odilon Redon begon als tekenaar, leerde prenten maken van zijn leermeester Rodolphe Bresdin en werkte lange tijd uitsluitend in zwart-wit, met de lithografie als zijn voornaamste medium. Pas in de jaren negentig ging kleur een grotere rol spelen in zijn oeuvre.
Tête de Persée is een bijzonder werk in het oeuvre van Redon, omdat het een zeer vroeg werk in kleur is en omdat het een van de vroegste versies is van het voor Redon kenmerkende thema van het ‘losse’ of afgehakte hoofd. Dit thema komt in verschillende vormen en met telkens wisselende betekenissen in zijn werk voor. Als hoofd van Johannes de Doper of van Orpheus, of zonder een specifieke identiteit of betekenis.

Hoofd van Griekse halfgod op een offerschaal
Zoals vaak bij Redon wordt ook in Tête de Persée geen concreet verhaal verteld, het is aan de toeschouwer om de voorstelling te interpreteren. In dit schilderij is het hoofd van de Griekse halfgod Perseus op een offerschaal geplaatst, tegen een wolkachtige, ondefinieerbare achtergrond. Hij lijkt in gedachten verzonken, zich onbewust van zijn omgeving. Een helder wit licht valt op zijn gezicht en op de rand en achterkant van de schaal. Het schilderij doet sterk denken aan de traditionele voorstellingen van Johannes de Doper, wiens hoofd op verzoek van Salomé werd afgehakt. Perseus echter onderging niet zo’n gruwelijk lot. Hij onthoofde op zijn beurt Medusa, een van de drie Gorgonen. Door de twee geschiedenissen - uit de klassieke mythologie en het Nieuwe Testament - met elkaar te vermengen, ontstaat een raadselachtige en originele voorstelling.

Belangrijke toevoeging aan de bestaande verzameling
Het Kröller-Müller Museum beschikt over een omvangrijke Redonverzameling, voor het merendeel bijeengebracht door Helene Kröller-Müller. Door de vroege datering en door de thematiek is Tête de Persée een belangrijke toevoeging aan de bestaande verzameling, in het bijzonder in relatie tot twee iets latere voorstellingen van het ‘losse’ hoofd: de tekeningen Tête de martyr (Kop van een martelaar, 1877) en Tête d’Orphée flottant sur les eaux (Hoofd van Orpheus drijvend op het water, 1881).
Tête de Persée werd gekocht bij Eric Gillis Fine Art in Brussel, naar aanleiding van een presentatie op de TEFAF 2018, waar het schilderij was te zien. Het was sinds 1948 in het bezit van de Franse verzamelaar van surrealistische werken, Jacques Ulmann.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 23/5/2018   Reageer op dit bericht
Nieuwe aanwinsten voor Museum De Lakenhal
De collectie van Museum De Lakenhal is recent verrijkt met diverse schenkingen en aankopen, waaronder een tekening van Floris Verster, een ‘bavelaar’ van Jan van Kerchem, een monumentaal fotowerk van Christiaan Bastiaans en een schetsboek en werk op papier van Barthel Brussee.

In 2017 verwierf Museum De Lakenhal zeventien objecten, waarvan acht werden geschonken aan het museum. In 2018 werden tot nu toe vijf nieuwe stukken aan de collectie toegevoegd, waarvan drie schenkingen. Verrassend was daarbij de schenking van een aantal oude entreekaartjes voor het museum, die respectievelijk dateren van circa 1900 en 1970.

Dorpshuis te Borger (1903) – Floris Verster
Een bijzondere schenking betrof een tekening van de gevierde Leidse kunstenaar Floris Verster (1869-1927), door Anja en Wessel Reinink, emeritus hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht. De grote tekening is getiteld ‘Dorpshuis te Borger’ en dateert van 1903. Het werk is afkomstig uit de legendarische verzameling van de Utrechtse sigarenfabrikant G. Ribbius Peletier, de grootvader van Reinink. Het is uitgevoerd in waskrijt, een extreem fijne techniek die Verster bij wijze van experiment vanaf 1892 ging hanteren en die afwijkt van zijn vlotte en expressieve schildertechniek. De tekening met het Dorpshuis te Borger maakte deel uit van een serie van drie werken met hetzelfde onderwerp. Museum De Lakenhal had reeds twee studies in olieverf en potlood in bezit, waarin Verster de afzonderlijke effecten van lijn en kleur bestudeerde. De derde, nu geschonken tekening, laat zien hoe lijn en kleur samensmelten in een subtiele afstemming van ragfijne lijnen en zachte kleuren.

Gezicht op de Hooglandse Kerk (1800) - Jan van Kerchem
Dankzij een schenking van de Vereniging van Belangstellenden in Museum De Lakenhal is de collectie van Museum De Lakenhal een prachtig diorama van Leiden rijker. Dit diorama, ook wel een ‘bavelaar’ genoemd, stelt een gezicht de Hooglandse kerk voor en is van ongewoon groot formaat: hoogte 50 cm, breedte 66 cm, diepte 16 cm. De kwaliteit van het werk is zeer hoog en dat stimuleert de waarneming en fantasie van de beschouwer. Zowel gebouwen als mensen zijn verfijnd weergegeven. Het diorama is in 1800 gemaakt door de weinig bekende Leidse kunstenaar Jan van Kerchem. Bavelaars worden al sinds de oprichting van Museum De Lakenhal verzameld en getoond en het zijn ware publiekslievelingen. Vanaf de heropening in het voorjaar van 2019, zal ook deze bavelaar te bewonderen zijn in de nieuwe collectieopstelling.

Specimens Slide (2012) – Christiaan Bastiaans
Het afgelopen jaar verwierf Museum De Lakenhal een monumentaal fotowerk dat Christiaan Bastiaans in 2012 maakte tijdens zijn verblijf als artist in residence in het Van Doesburghuis in Meudon, bij Parijs. Het is een krachtig, minimalistisch en geconcentreerd stilleven, waarin een rustende figuur op de kenmerkende, door Van Doesburg ontworpen betonnen tafel ligt. Deze figuur is in werkelijkheid acteur Jeroen Willems, die een paar maanden na het nemen van de foto onverwachts zou overlijden.
Evenals Theo van Doesburg is Christiaan Bastiaans actief als interdisciplinair kunstenaar. Maar waar Van Doesburg zich toelegde op het constructivisme van De Stijl, is het werk van Bastiaans opener en meer filosofisch van karakter. Bij hem staat de overlevingsstrijd, waardoor mensen getekend worden, centraal. Deze thematiek komt ook terug in dit fotowerk, dat ontstond in het huis van Theo van Doesburg. Het werd een van de laatste artistieke creaties van Jeroen Willems, die als acteur jarenlang aan het Leidse theatergezelschap De Veenfabriek verbonden was.

Schetsboek en werk op papier (2016-2017) – Barthel Brussee
Het eerste stripboek door de Leidse kunstenaar Barthel Brussee, getiteld ‘DADA in Leiden’, is een verslag van de roemruchte Dada-veldtocht die in 1923 de Leidse Schouwburg aandeed. De voorstellingen, waaraan ook Nelly van Doesburg, Kurt Schwitters en Vilmos Huszár meewerkten, werden door Theo van Doesburg georganiseerd. Door de opruiende voordrachten en moderne muziek waren ze bijzonder ontregelend; pers en publiek spraken er schande van. Veel voorstellingen van de toernee liepen uit de hand, waardoor de politie moest ingrijpen. Museum De Lakenhal kocht het schetsboek met de voorstudies van Barthel Brussee aan, alsmede de originele cover; beide worden na de heropening van het museum opgenomen in de vaste opstelling rond Theo van Doesburg en De Stijl, waarbij ook ingegaan wordt op Dada in Leiden.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 16/5/2018   Reageer op dit bericht
stanley brouwn, Remy Jungerman en Iris Kensmil naar Biënnale Venetië in 2019
Werk van beeldend kunstenaars stanley brouwn (1935-2017), Remy Jungerman (1959) en Iris Kensmil (1970), door curator Benno Tempel samengebracht in een gezamenlijke presentatie, is geselecteerd als de Nederlandse inzending voor de 58e editie van de Biënnale van Venetië, die in 2019 zal plaatsvinden. De selectie van deze tentoonstelling met als titel ‘The Measurement of Presence: Body, Spirit, History’ is bekendgemaakt door het Mondriaan Fonds dat daarbij werd geadviseerd door een internationale jury.

De jury heeft gekozen voor een helder en consciëntieus plan waarin de kunst centraal staat in een presentatie die nieuwe perspectieven biedt op het begrip nationale identiteit. Curator Benno Tempel (directeur Gemeentemuseum Den Haag) brengt het werk van de drie kunstenaars samen omdat zij ons ieder vanuit hun artistieke praktijk op een andere manier naar de wereld laten kijken. stanley brouwn deed dit met een maatsysteem op basis van het lichaam (Body), Remy Jungerman laat zich onder andere voeden door wat de geesten hem vertellen (Spirit) en Iris Kensmil geeft betekenis aan een miskende geschiedenis (History). Wat deze kunstenaars gemeen hebben gaat niet zozeer over hun Surinaamse afkomst maar vooral over de inspiratie die zij vinden in het modernisme en de avant-garde van de vorige eeuw en die zij in hun werk combineren met elementen uit andere tradities en posities. Samen met Jungerman en Kensmil heeft Tempel een plan ontwikkeld waarin drie generaties kunstenaars ons andere visies op het begrip identiteit bieden in een presentatie waar ruimte is om na te denken over onze relatie tot de ander. De jury heeft waardering voor de wijze waarop de drie kunstenaars zich verhouden tot deze waardevolle thema’s en ziet de tentoonstelling in het Nederlands paviljoen als een terechte erkenning van hun werk.

Centraal in de tentoonstelling staat een aantal conceptuele werken van de onlangs overleden kunstenaar stanley brouwn. Er is onder andere een sculptuur te zien dat is gebaseerd op de Venetiaanse lengtemaat Cavezzo. brouwn’s oeuvre is gebaseerd op maten en afstanden, bijvoorbeeld door in onbruik geraakte maten te archiveren, door een nieuw maatsysteem op basis van zijn eigen lichaam te introduceren of door in verschillende landen een vierkante meter grond op te kopen. Zijn werk is een inspiratie voor nieuwe generaties kunstenaars, onder wie Kensmil en Jungerman. De context van de presentatie in Venetië is niet alleen een eerbetoon aan brouwn, maar geeft vooral betekenis aan zijn ideeën over verplaatsing, eigendom en onderzoek.
Remy Jungerman verenigt in zijn werk verwijzingen naar het modernisme van De Stijl met dessins van de Marron uit Suriname en rituelen van de Winti-religie. Voor het paviljoen in Venetië zal hij een nieuwe installatie maken waarin hij de kracht van de voorouders van Nederland in de breedste zin – van Nederland tot Suriname, Indonesië en elders – wil samenbrengen met als doel de verschillende culturen te verbinden en een toekomstgericht open gesprek aan te gaan. Zijn installatie zal bestaan uit tafel ‘kabra tafra’, een tafel die kan dienen als altaar om met voorouders in gesprek te gaan. Een tweede ruimtelijk werk refereert tegelijkertijd aan De Stijl en aan de geschiedenis van de plantages in Suriname.
Jungerman over de presentatie: “Ik kijk ernaar uit om de heilige grond van het Nederlandse paviljoen in Venetië te betreden en een spoor achter te laten dat de Nederlandse cultuur en geschiedenis zal herschrijven en verrijken.”

Iris Kensmil zal voor de presentatie in Venetië een installatie creëren van portretten op een muurschildering die is geïnspireerd op het werk van modernistische kunstenaars als Mondriaan en Malevich. Door de portretten van zwarte utopisten vormt de installatie ook een tegenhanger van de, in haar ogen, eenzijdige modernistische utopieën. In samenwerking met The Black Archives, een archief waar de geschiedenis van zwarte Nederlanders wordt vastgelegd, zal zij onderzoek doen naar zwarte vrouwen die zich als schrijver, activist of kunstenaar inzetten voor hun idealen voor een betere wereld. Door op deze manier aandacht te vragen voor het gedachtegoed van deze vrouwen wil Kensmil een miskend onderdeel van de geschiedenis ontsluiten. Over haar bijdrage aan deze presentatie zegt zij: “…de manier waarop stanley brouwns werk het vertrouwen uitdraagt dat iedereen zijn eigen positie in de wereld kan bepalen, is op zichzelf sterk, maar vraagt om een voortzetting. Deze tentoonstelling biedt daarvoor verschillende mogelijkheden.”

De architectuur van het door Rietveld gebouwde paviljoen, zal een belangrijke rol spelen bij de inrichting van deze tentoonstelling waarbij geen architectonische ingrepen worden gedaan. Curator Benno Tempel wil dat het paviljoen fungeert als een ontmoetingsplek waar wordt nagedacht over heden en verleden. Tempel: “De drie kunstenaars die gepresenteerd zullen worden, hebben een alternatieve benadering ontwikkeld ten opzichte van identiteit en hetgeen ons verbindt (…). Zij omarmen het in beweging zijn. Dit lijkt niet alleen een vruchtbare houding voor kunstenaars maar ook een voorbeeld voor een nieuwe benadering voor discussies die tegenwoordig onze samenleving domineren.”

De jury selecteerde het voorstel van Benno Tempel uit zeventig voorstellen die begin dit jaar werden ingediend na een open oproep van het Mondriaan Fonds. Na een eerste selectieronde op basis van criteria als kwaliteit van het werk, gelaagdheid van het plan, het tonen van een relevante ontwikkeling in de hedendaagse beeldende kunst in Nederland en aansluiting bij de status van een statelijke manifestatie, bleef een shortlist over van plannen die op uitnodiging van het Mondriaan Fonds verder werden uitgewerkt. De jury was onder de indruk van de goed uitgewerkte plannen, het niveau van de presentaties en de artistieke rijkdom. Alle plannen op de shortlist verbonden zich op eigen wijze aan relevante thema’s en boden alternatieven voor de status-quo. De shortlist wordt niet openbaar gemaakt.
De juryleden voor de Nederlandse inzending in 2019 zijn: Carlos Amorales (beeldend kunstenaar, onder meer deelnemer tentoonstelling in het Nederlands paviljoen in 2003 en vorig jaar solo-expositie in Mexicaans paviljoen), Zippora Elders (freelance curator en artistiek directeur Kunstfort bij Vijfhuizen), Xander Karskens (artistiek directeur Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen en curator Fins paviljoen in Venetië 2017), Mirjam Westen (conservator hedendaagse kunst Museum Arnhem en jurylid Nederlandse inzending 2017) en voorzitter Birgit Donker (directeur Mondriaan Fonds).

Het Mondriaan Fonds, het publieke stimuleringsfonds voor beeldende kunst en cultureel erfgoed, is verantwoordelijk voor de Nederlandse inzending naar de Biënnale van Venetië. Het Nederlands paviljoen fungeert als een belangrijk podium dat bijdraagt aan de internationale uitstraling van Nederland. De presentatie in het Rietveldpaviljoen wordt gefinancierd uit het internationale budget dat het fonds ontvangt van het ministerie van OCW.

De Biënnale vindt plaats van 11 mei tot en met 24 november 2019.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 15/5/2018   Reageer op dit bericht
Nieuwe Rembrandt in de Hermitage Amsterdam
Vanaf woensdag 16 mei is een maand lang het recent aan Rembrandt toegeschreven werk Portret van een jongeman te zien in de Hermitage Amsterdam. Het meesterwerk zal tijdelijk een plek krijgen in een aparte zaal in de Amstelvleugel.

Het gaat om een uit circa 1634 daterend portret van een onbekende jongeman, waarschijnlijk een fragment van een groot dubbelportret. Voor het eerst in bijna een halve eeuw is een volledig onbekend schilderij van Rembrandt ontdekt door kunsthandelaar en kunsthistoricus Jan Six. Hij kocht met een investeerder het ongesigneerde en ongedateerde portret op een veiling bij Christie’s in Londen.

Van 16 mei tot en met 15 juni is het werk te zien. Tot en met 27 mei is bezichtiging inbegrepen in een toegangsticket voor de tentoonstelling Hollandse Meesters uit de Hermitage en het Hermitage all-in ticket, met speciale avondopenstellingen tot 22 uur. Van 28 mei tot en met 15 juni is er een apart kaartje voor €5, gratis voor Museumkaarthouders.

Vandaag verschijnt ook het boek Rembrandts Portret van een jonge man van Jan Six. Hierin neemt hij de lezer op meeslepende en erudiete wijze mee in zijn spannende ontdekkingstocht die leidde tot de toeschrijving van dit meesterwerk. Six laat het Portret van een jonge man zien door het oog van zijn ontdekker. Het boek is in de museumshop van de Hermitage Amsterdam verkrijgbaar in het Nederlands en het Engels. 144 blz., Uitgeverij Prometheus, €19,99.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 30/4/2018   Reageer op dit bericht
Nieuwe directeur-bestuurder bij Museum Jan van der Togt
Marieke Uildriks wordt per 15 juni 2018 de nieuwe directeur-bestuurder van Museum Jan van der Togt in Amstelveen. Zij is de opvolger van Heleen van Ketwich Verschuur en verkozen uit ruim 40 kandidaten die hebben gereageerd op de vacature. Het bestuur is extern begeleid in de procedure om tot een keuze te komen. Per 15 juni zal de directeur-bestuurder gaan werken onder supervisie van een Raad van Toezicht, te vormen door het huidige bestuur.

Marieke Uildriks (44) studeerde kunstgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze werkte 10 jaar bij het Van Gogh Museum als hoofd Projectbureau en projectleider tentoonstellingen waar ze onder andere leiding gaf aan het heropenen van De Mesdag Collectie te Den Haag (onderdeel van het Van Gogh Museum). Eerder was ze verbonden aan de Stichting Koninklijk Paleis Amsterdam en tot voor kort werkzaam bij het Rijksmuseum Amsterdam. Marieke is sinds oktober 2017 bestuurslid van Museum Jan van der Togt.

Het bestuur van Museum Jan van der Togt is verheugd over de grote belangstelling van kandidaten om het museum te mogen leiden. De afgelopen twee jaar zijn de bezoekersaantallen flink gegroeid en die lijn verwachten we onder de nieuwe directeur voort te kunnen zetten. Met de komst van Marieke wordt een verdere impuls gegeven aan de professionalisering van het museum. Bij de start van de nieuwe directeur-bestuurder in het museum zal het bestuur omgevormd worden tot een Raad van Toezicht. Onder voorzitterschap van Jan van der Steenhoven zal de Raad samen met de directeur en haar team verder bouwen aan de prominente positie van het zelfstandige museum Jan van der Togt in de Amstelveense samenleving en daar buiten.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 30/4/2018   Reageer op dit bericht
Afscheid van Gallery Bell'Arte Maastricht
Op 3 november 1993 opende Gallery Bell’Arte ‘De eerste beeldengalerie van Nederland’ haar deuren in Maastricht. Nu, na 25 jaar gepassioneerd werken, grote beeldenexposities onder andere in Château Neercanne en Château St.Gerlach, het uitbouwen van onze verzameling, is onze galerie in Maastricht te klein geworden. We gaan onze activiteiten verplaatsen naar het Kurhaus in Scheveningen, waar we al sinds 2015 een dependance hebben.

Om zo weinig mogelijk kunstwerken te hoeven verhuizen, geven we in het Pinkster weekend een afscheidsparty, waarbij u als goede klant tegen een vriendenprijsje mooie werken uit onze collectie kunt verwerven. Dit zijn onder andere werken uit onze verzameling met grote namen als Gerti Bierenbroodspot, Carlos Mata, Emile Cornelis, Jan Mul, Arvid Henkes, Bart van Hoek, Francesca Zijlstra, Eddy Roos, Jan Desmarets en Willem Lenssinck.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 18/4/2018   Reageer op dit bericht
Het Noordbrabants Museum verwerft derde Van Gogh in drie jaar tijd
Stilleven van Vincent van Gogh naar ’s‑Hertogenbosch
Het Noordbrabants Museum in ’s-Hertogenbosch heeft enkele dagen geleden het schilderij Stilleven met flessen en schelp verworven. Dit uit 1884 daterende werk van Vincent van Gogh (1853-1890) bevond zich tot op heden in buitenlands particulier bezit. Na de aquarel Tuin van de pastorie te Nuenen (in 2016) en het schilderij Collse watermolen (in 2017) is dit het derde werk van Van Gogh dat het museum in drie jaar tijd heeft aangekocht. Het werk werd verworven voor een bedrag van 2,5 miljoen euro.

Van Gogh schilderde het Stilleven met flessen en schelp in de herfst van 1884 toen hij in Nuenen woonde. Het werk wordt beschouwd als een van de beste stillevens uit zijn Brabantse periode. Na een kleine restauratie zal het schilderij vanaf het najaar te zien zijn in Het Noordbrabants Museum. Daar krijgt het een ereplaats in de reeds aanwezige presentatie over Van Goghs vroege, Brabantse periode.

Steun bij aankoop
Museumdirecteur Charles de Mooij is verguld met de aankoop: “We staan er zelf ook van te kijken: drie zulke geweldige aanwinsten in zo’n korte tijd. Dat is dan ook alleen mogelijk dankzij de steun die we keer op keer krijgen van de provincie Noord-Brabant, fondsen, bedrijven en particulieren. We zijn er ons zeer bewust van dat zo’n ruimhartige steun niet vanzelfsprekend is.”
Het schilderij kon worden verworven dankzij een lening van de provincie Noord-Brabant van 1,5 miljoen. Het resterende bedrag is afkomstig van de jaarlijkse bijdrage van de BankGiro Loterij, een legaat van de in 2012 overleden Th.M.J.A. Verstappen en Het Noordbrabants Museum Fonds. Dit fonds is in 2017 opgericht om de aankoop van bijzondere kunstwerken, restauraties en projecten mogelijk te maken. De bijdragen in dit fonds zijn afkomstig van zakelijke en particuliere partners van het museum. Het museum is bij de aankoop geadviseerd door Heron Legal te Eindhoven.

Studie in compositie en proportie
Vanaf eind 1883 woonde Vincent van Gogh bijna twee jaar in het Brabantse Nuenen. Tussen november 1884 en april 1885 schilderde hij negen stillevens, waaronder Stilleven met flessen en schelp. Op dit schilderij zien we - van links naar rechts - twee flessen, een tijger-kaurischelp, een houten cilinder op een koperen basis, een rookstel en een (kruit)hoorn. Daarbij vormden zowel de textuur van de af te beelden voorwerpen als hun plaatsing en verhouding een uitdaging voor de kunstenaar. Dat gold ook voor de afgebeelde tijger-kaurischelp. Schelpen als deze werden al in de zeventiende eeuw door kunstenaars afgebeeld: zij vormden een uitdagend object om na te tekenen en schilderen vanwege hun bolling en glanzend gevlekte huid. In het najaar van 1884 gaf Van Gogh les aan drie amateurschilders, waaronder de Eindhovense goudsmid Antoon Hermans. Hermans bezat een collectie antieke voorwerpen die Van Gogh bijzonder aansprak. Enkele van de op het stilleven afgebeelde voorwerpen had Van Gogh van Hermans geleend.

Ambities van Het Noordbrabants Museum
Na het succes van de tentoonstelling Jheronimus Bosch – Visioenen van een genie heeft Het Noordbrabants Museum in 2016 het voornemen geuit de komende jaren de collectie te versterken door de verwerving van topwerken. Dit voornemen sluit aan bij de wens permanent een representatief overzicht van de Brabantse periode van Vincent van Gogh te tonen. In dat kader toont het museum reeds bruiklenen van het Van Gogh Museum, de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, het Rijksmuseum Amsterdam, een particuliere verzameling, alsmede het in 1984 aangekochte schilderij Spittende boerin. Ter versterking van de collectie werden recent enkele belangrijke aankopen gedaan. Eind 2016 kocht het museum via de kunsthandel de aquarel Tuin van de pastorie te Nuenen (1885), waarna eind 2017 op een veiling bij Sotheby’s New York het schilderij Collse watermolen (1884) werd verworven. Met de aankoop van het schilderij Stilleven met flessen en schelp (1884) heeft Het Noordbrabants Museum in slechts drie jaar de collectie weten uit te breiden met drie belangwekkende werken van de Brabantse meester.

Van Gogh tentoonstelling in 2019
Ook in de programmering van wisseltentoonstellingen besteedt Het Noordbrabants Museum sinds de heropening in 2013 speciale aandacht aan de wereldberoemde Brabantse kunstenaar. Momenteel wordt gewerkt aan een tentoonstelling over de relaties die Van Gogh onderhield met familie, vrienden, modellen en medekunstenaars. Deze expositie, met de titel Van Gogh’s Intimate Circle, zal in Het Noordbrabants Museum te zien zijn van 21 september 2019 t/m 12 januari 2020.
Redactie
Van: karinoranje@gmail.com - 1187 AN - 16/4/2018   Reageer op dit bericht
Heb een schilderij dat uit de Kunsthandel Koch komt uit Amsterdam
Het is een schilderij met Zonnebloemen en er staat als schildernaam A. Gasteiger op. Heeft er iemand interesse in dit schilderij?
Karin Oranje
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 12/4/2018   Reageer op dit bericht
Singer krijgt van Els en Jaap Blokker kunstcollectie Nardinc
Dinsdag 10 april 2018 is voor Singer Laren een dag om nooit te vergeten. De dag waarop het nieuws bekend wordt dat Singer een omvangrijke schenking zal ontvangen van kunstverzamelaar Els Blokker-Verwer. De gift omvat de gehele privécollectie kunstwerken van Els en Jaap Blokker: de Collectie Nardinc.

Rode draad in de collectie is het werk van Jan Sluijters, aangevuld met tijdgenoten als Leo Gestel, Kees van Dongen, Ferdinand Hart Nibbrig, Theo van Rysselberghe, Piet van der Hem, Jan en Charley Toorop, Kees Maks, Dick Ket en Carel Willink en bestaat uit ruim honderd schilderijen en werken op papier. De Collectie Nardinc biedt een museaal overzicht van het Nederlands modernisme in de eerste helft van de 20ste eeuw en sluit naadloos aan bij de oorspronkelijke Singer verzameling, waarin de nadruk ligt op het Nederlands impressionisme.

Om het publiek permanent van de collectie te kunnen laten genieten, stelt Els Blokker Singer Laren in de gelegenheid om het museum uit te breiden met een aantal nieuwe museumzalen in de nog te bouwen Nardinc vleugel. Het streven is de Nardinc vleugel eind 2020 te openen voor het publiek.

Collectie Nardinc & de Singer verzameling: een som der delen
De kunstverzameling van het Amerikaanse echtpaar Anna en William Singer vormt de grondslag van het huidige Singer Laren. Het echtpaar vestigt zich begin 1900 in Laren en legt een omvangrijke kunstcollectie aan. De focus in de verzameling ligt op de Franse schilders van Barbizon, de Haagse en Amsterdamse School en de Larense impressionisten. Ruim 75 jaar later arriveren Els en Jaap Blokker – eveneens hartstochtelijke kunstverzamelaars – in 't Gooi en zij hebben een grote passie voor de vernieuwende schilderkunst uit de eerste helft van de 20ste eeuw. Zij verwerven sleutelwerken van onder anderen Jan Toorop, Leo Gestel, Ferdinand Hart Nibbrig, Kees Maks en met name Jan Sluijters. Ruim veertig topstukken van zijn hand vormen de kern van wat de Collectie Nardinc is gaan heten.
De afgelopen twee decennia kent het verzamelbeleid van Singer Laren eenzelfde focus als die van de Collectie Nardinc. Om die reden heeft Singer Laren al enkele werken van Toorop, Gestel en Sluijters in langdurig in bruikleen. Door het samenvoegen van de collecties is Singer Laren in staat het ontstaan en de bloei van het Nederlands modernisme samenhangend in samenhang en op het hoogste niveau te tonen. Singer Laren is daartoe bij uitstek de meest geschikte locatie omdat veel van de kunstenaars die in de collecties vertegenwoordigd zijn, woonden en werkten in Laren: de bakermat van het Nederlands modernisme.

De Nardinc vleugel
Met de bouw van de Nardinc vleugel aan het huidige museum wordt 400m2 extra tentoonstellingsruimte gecreëerd. In de vleugel zal de Collectie Nardinc permanent in wisselende presentaties te zien zijn. Het streven is de vleugel eind 2020 te openen voor het publiek.

De collectie hoort bij Laren
Els Blokker over de schenking: "De Collectie Nardinc is door Jaap en mij met heel veel liefde, plezier en passie opgebouwd. De collectie hoort bij Laren en bij Singer Laren voel ik me thuis. Ik vind het heel belangrijk dat de collectie bij elkaar blijft en ik hoop dat mensen die straks naar de schilderijen komen kijken, daar enorm van genieten, net zoals Jaap en ik dat altijd hebben gedaan."

Jan Rudolph de Lorm: “Dit is een droom die uitkomt. Dankzij de schenking van Els Blokker kunnen wij permanent het ontstaan en de bloei van het Nederlands modernisme aan het publiek laten zien. We zijn Els Blokker enorm dankbaar dat we van haar zo'n omvangrijke schenking van topwerken mogen ontvangen.”

In de huidige tentoonstelling Lodewijk Schelfhout, Nederlands eerste kubist, is op dit moment een drietal werken uit de Collectie Nardinc te zien:
• Jan Sluijters, Het ontwaken, 1913, olieverf op doek, 85 x 106 cm, Singer Laren, schenking Collectie Nardinc
• Leo Gestel, Berglandschap (Mallorca), 1914, olieverf op doek, 70 x 100 cm, Singer Laren, schenking Collectie Nardinc
• Leo Gestel, Bloemen voor een gebloemde lap (Zomerbloemen), 1913, olieverf op doek, 111 x 85 cm, Singer Laren, schenking Collectie Nardinc
Redactie
Van: wytske@kamp-art.nl - 3311DL - 25/3/2018   Reageer op dit bericht
KUNST-EXPO-DORDT 15 APRIL, REEWEGHAL DORDRECHT
Grote kunstbeurs op 15 april van 10.00-17.00uur met kunst uit diverse disciplines in de REEWEGHAL, Halmaheiraplein 35 Dordrecht. 63 kunstenaars, zowel uit de regio als uit het hele land en uit het buitenland, zijn aanwezig Rolstoelvriendelijk en aantrekkelijk geprijsde horeca voor de inwendige mens. Gratis entree en parkeren. Kunstliefhebbers, van harte welkom!
https://kunst-expo-dordt.jimdo.com/
Facebook: Kunst-Expo-Dordt
Wytske van de Kamp
Van: jpluymakers@zonnet.nl - 6191bl - 22/3/2018   Reageer op dit bericht
wie is schilder Robert ?

In mijn woonkamer prijkt een schilderij, gemengde techniek, afmeting 90 x 120 cm. Dit kleurrijke doek is gesigneerd Robert.
Ik vermoed dat dit schilderij dateert uit de jaren tachtig of negentig.
Uit louter belangstelling zou ik graag willen weten wie de kunstenaar Robert is.
Mocht u iets weten over deze Robert dan hoor ik dat heel graag.
Alvast bedankt!
jo pluymakers
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 15/3/2018   Reageer op dit bericht
Emily Pethick nieuwe directeur Rijksakademie van beeldende kunsten
De Raad van Toezicht maakt bekend dat Emily Pethick per 1 september 2018 aantreedt als nieuwe algemeen directeur van de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Pethick is sinds 2008 directeur van The Showroom in Londen. Van 2005-2008 werkte zij in Nederland als directeur van Casco - Office for Art, Design & Theory in Utrecht. Daarnaast was zij actief als freelance curator en schrijver en was ze lid van diverse besturen en jury’s. Naast samenwerking met verschillende Nederlandse kunstenaars en culturele instellingen, heeft haar professionele ervaring een uitgebreide internationale reikwijdte.

‘Met Emily Pethick halen we een van de meest interessante curator-directeuren terug naar Nederland’, zegt Chris Buijink, voorzitter van de Raad van Toezicht. ‘Ze heeft op uiteenlopende manieren laten zien gecommitteerd te zijn aan hedendaagse kunst en aan mondiale ontwikkelingen in dit veld. Ze heeft verschillende organisaties geleid en beschikt over de noodzakelijke ervaring om succesvol leiding te kunnen geven aan de Rijksakademie en de publieke functie van de Rijksakademie te vergroten’.

Emily Pethick: 'Het vooruitzicht om in een internationale artistieke gemeenschap in het hart van Amsterdam te werken, is echt opwindend. Ik kijk er naar uit om de Rijksakademie te leiden als een vitale plek voor artistieke praktijk, kritisch denken en uitwisseling, en om dit te verbinden met de bredere publieke omgeving op manieren die lokaal zijn geworteld en wereldwijd verbonden’.

Emily Pethick volgt Els van Odijk op, directeur sinds 2010. Van Odijk vertrekt bij de Rijksakademie na het instituut succesvol door een turbulente periode te hebben geleid. De Rijksakademie is haar veel dank verschuldigd.

De aanstelling van Pethick volgt op een selectie procedure geleid door een commissie bestaande uit leden van de Raad van Toezicht van de Rijksakademie en aan de Rijksakademie verbonden kunstenaars. Het selectieproces is begeleid door Vanderkruijs Partners in Executive Search.

Emily Pethick (geboren in Londen) is sinds 2008 directeur van The Showroom in Londen. Daarvoor was zij directeur van Casco – Office for Art, Design and Theory in Utrecht (2005-2008) en curator bij Cubitt in Londen (2003-2004). In 2016 droeg ze bij aan het onderzoek naar een nieuw instituut in Amsterdam, in opdracht van het Stedelijk Museum Amsterdam en Ammodo. Ze is verbonden aan het programma Curating Positions van het Dutch Art Institute. Ze heeft bijgedragen aan catalogi en tijdschriften zoals Artforum, Frieze, Afterall en The Exhibitionist en was als redacteur verbonden aan verschillende boeken, onder andere Wendelien van Oldenborgh’s monografie Amateur (Sternberg Press, 2016); Circular Facts (2011, met Mai Abu ElDahab en Binna Choi) en Cluster: Dialectionary (2014, met Binna Choi, Maria Lind en Natasa Petresin-Bachelez). In 2017 was ze jurylid voor de Turner Prize.
Redactie
Van: info@galeries.nl - 5211 CN - 12/3/2018   Reageer op dit bericht
Met droefheid melden we het overlijden van Ronald Noorman
Een paar dagen geleden stierf Ronald Noorman (1951 - 2018), na een relatief korte, maar hevige ziekte. We nemen afscheid van een steengoed kunstenaar, en een erg fijne, grappige en warme man.

KRISTOF DE CLERCQ GALLERY
Redactie
Van: acjmesu@zeelandnet.nl - 4339BG - 10/3/2018   Reageer op dit bericht
J.W.Barendregt
Ik zoek werk van oud-oomJan Willem Barendregt ( geb.Dreischor 1880, overl. Amsterdam 1964
acjmesu
Volgende 20