Shifting Optics II


Over de expositie

Met trots presenteert Upstream Gallery de tentoonstelling Shifting Optics II, een vervolg op de signalerende groepstentoonstelling over de vervagende grens tussen digitale en analoge kunst (september 2014). In deze tentoonstelling werd een nieuwe generatie kunstenaars geďntroduceerd die in hun artistieke praktijk met grote vanzelfsprekendheid tussen verschillende media omschakelen. De Witte Raaf: “Alleen al daarom is Shifting Optics in Upstream Gallery zo belangwekkend. Echt signalerende presentaties, met nieuwe posities en invalshoeken, zijn immers zeldzaam. En bovendien zet deze internationale groepstentoonstelling met acht kunstenaars een generatie neer in de volle breedte en met werk van hoge kwaliteit”.

Met Shifting Optics II worden de razendsnelle nieuwe ontwikkelingen op dit gebied getoond in combinatie met werk van kunstenaars die in de vorige eeuw al pioniers waren in de toepassing van digitale techniek. Door deze combinatie wordt de urgentie en actualiteit van dit vroege werk aangetoond en tegelijkertijd wordt er een kunsthistorisch kader verleend aan zeer jonge ontwikkelingen.

Kunstenaars zoals Lilian F. Schwartz en Peter Struycken ontdekten in de jaren ’60 het artistieke potentieel van algoritmes en collectief JODI onderzocht in de jaren ’90 het internet als canvas. Ze bereidden de weg voor een nieuwe generatie kunstenaars die de virtuele werkelijkheid schijnbaar moeiteloos combineert met andere media; met het internet als alomtegenwoordige onuitputtelijke inspiratiebron. Shifting Optics II toont deze multidisciplinaire ontwikkelingen rondom digitale kunst in al hun verscheidenheid.

Harm van den Dorpel
Harm van den Dorpel (NL, 1981) studeerde kunstmatige intelligentie voordat hij aan de kunstacademie begon. Zijn achtergrond als computerprogrammeur is terug te zien in zijn werk, waarin algoritmes en informatiesystemen een grote rol spelen. Naast websites creëert Van den Dorpel sculpturen, die zijn gebaseerd op online gevonden materiaal en eruit zien als de directe materialisatie van 3D-renderings. Een recente serie digitaal bewerkte whiteboards met magnetische objecten is geďnspireerd op werkmethodes die binnen de softwareontwikkeling toegepast worden, maar doen dankzij hun nadruk op compositie tijdloos aan.

JODI
JODI is een kunstcollectief bestaande uit Joan Heemskerk (NL, 1968) en Dirk Paesmans (BE, 1965) en wordt gezien als grondlegger van net.art, een experimentele kunststroming uit de jaren ’90. Niet alleen onderzochten ze de mogelijkheden van het jonge internet als artistiek platform, ook reflecteerden ze al vroeg op het medium zelf.
Hun werken kenmerken zich door digitale chaos; het motto van het duo luidt dan ook “no content”.
Het werk geogoo.net (2008) is gebaseerd op de toepassing Google Maps, dat miljoenen mensen dagelijks gebruiken om zich te oriënteren. Maar JODI heeft zich het systeem toegeëigend en volledig van alle logica ontdaan, zodat de landkaarten juist een volstrekt desoriënterende werking krijgen. Een bezoek aan de site levert een vrolijk chaotische brei op aan nutteloos gemaakte informatie die in geometrische patronen over het beeldscherm zwermt.

Geoffrey Lillemon
Geoffrey Lillemon (US, 1981) maakte speciaal voor Upstream Gallery een drieluik dat een olieverfschilderij en de virtuele werkelijkheid aan elkaar verbindt. De digitale performancekunstenares Sheast speelt hierin een hoofdrol. In een onheilspellende, psychedelische parallelle werkelijkheid die de bezoeker via een Oculus Rift ervaart, wordt de absurdistische oorsprong van het schilderij getoond.
Lillemon exposeert regelmatig in kunstinstituten en is daarnaast bekend om zijn succesvolle samenwerkingen met o.a. Bernard Willhelm en Miley Cyrus. Zijn motto luidt: “We work with the macabre and applied sciences because the most futuristic idea we can experience is death. Therefore we explore themes of sexuality and birth as a means of braking tomorrow’s heartless technology with an intimate reality that is happening now”.

Rafaël Rozendaal
Rafaël Rozendaal (NL, 1980) trekt jaarlijks meer dan 32 miljoen bezoekers met zijn kunstwerken in de vorm van websites. De werken zijn veelal interactief en zijn, ondanks verwijzingen naar abstracte kunst van de vorige eeuw, ontegenzeggelijk tekenend voor het huidige tijdsgewricht.
Sinds een paar jaar onderzoekt Rozendaal hoe hij zijn artistieke praktijk ook buiten het internet kan voortzetten. Fysieke manifestaties van zijn werk zijn onder meer een serie lenticular paintings en de abstract browsing wandkleden, die zijn gebaseerd op een plug-in die het internet in een vrolijk gekleurde abstract geometrische ruimte verandert.

Lillian F. Schwartz
Lillian F. Schwartz (US, 1927) is een absolute pionier als het op de ontwikkeling van digitale toepassingen in beeldende kunst aankomt. In samenwerking met universiteiten ontwikkelde ze de basisbeginselen voor computer-gegenereerde animatietechnieken en virtual reality. Haar werk is het eerste in dit medium dat door het MoMA werd aangekocht.
Schwartz’s oeuvre wordt gekenmerkt door een fundamentele drang om te experimenteren en een oneindige zoektocht naar het creatieve potentieel van nieuwe technologie. Met de video Trois Visage (1977) introduceerde Schwartz de artistieke toepassing van zelf ontwikkelde digitale animatietechnieken voor televisie.

Peter Struycken
Peter Struycken (NL, 1939) gebruikt sinds eind jaren ’60 computers om kunst te maken. Structuur en logica vormen doorslaggevende elementen in Struyckens werkwijze.
Hoewel hij over het algemeen non-figuratief werkt is zijn meest bekende werk waarschijnlijk het uit stipjes opgebouwde portret (1981) van toenmalig koning Beatrix, dat nog altijd Nederlandse postzegels siert. Naast beeldend kunstenaar is Struycken actief als kleurdeskundige. Hij creëerde veel iconische werken in de openbare ruimte en installaties waarbij op een revolutionaire manier gebruik wordt gemaakt van computergestuurd licht.
Van Struycken wordt een belangrijk werk uit de jaren ‘70 getoond, een spectaculaire wandvullende reeks van 29 zeefdrukken op papier alsmede een groot werk uit de jaren ’80 waarbij Struycken met lak op perspex verschillende kleurvlakken in zijn kenmerkende grid uitvoerd.


Wanneer en waar

  • Expositieperiode was t/m 25 apr 2015
Upstream Gallery
Kloveniersburgwal 95
1011 KB Amsterdam
020-4284284
06-54956545
open: wo t/m za 13.00-18.00, en op afspraak


Galeries.nl is sinds begin mei 2018 weer in de lucht, maar om de site up-to-date te houden ben ik op zoek naar vrijwilligers die bereid zijn om actuele exposities toe te voegen. Mail naar info@galeries.nl indien u hiervoor belangstelling heeft.

Op deze plek, in de laatste kolom, kunnen advertenties worden geplaatst.

Meer info over adverteren

Benno Tutein Nolthenius